aisbergi - 31 იანვარი, 2012 - 14:01
გიორგი არ გახლავართ, შორიდან ვიცნობ მას. თუმცა ბევრი მისი ხედვა ჩემთვის მისაღებია. აისბერგი უბრალოდ,მაინც თქვენთვის უცნობი ვარ
ludus - 31 იანვარი, 2012 - 13:50
ხმამაღალ მუსიკაში და ცეკვა–თამაშში ნაკლებად ვთვრები :)
მალხაზ ხარბედია - 31 იანვარი, 2012 - 13:47
aisbergi, გიორგი, თუ შენა ხარ, შენივე სახელით უპასუხე ოპონენტებს, რა დროის ეს გაუგებარი ხუმრობებია? :) ყველამ საკმაოდ საინტერესო და კვალიფიციური კომენტი დატოვა, რომელიც პირველ რიგში ავტორისგან იმსახურებს პასუხის გაცემას :)
aisbergi - 31 იანვარი, 2012 - 13:31
მოდი და ნუ გაგეცინება; ზოგმა დიდმა მეღვინემ უროდ(სტალინი წერდა ასეო) მიიღო სტატია, ზოგმა ეთუზიაზისტმა კი კომბალ ჩაცხობილად იგრძნო თავი. საინტერესოა მუხის კასრის ღვინის მოყვარულებიც აპირებენ რომელიმე კატეგორიაში ჩაეწერონ---სილაგაწნულებში ან თავსლაფდასხმულებში...
მალხაზ ხარბედია - 31 იანვარი, 2012 - 13:15
irakli, ბლოგზე ყოველთვის იბეჭდება კრიტიკა, 2007 წლიდან მოყოლებული – დღემდე. გააჩნია ვინ რას გულისხმობს კრიტიკაში. ზოგისთვის არც ეს სტატიაა კრიტიკა, სხვები მხოლოდ ლანძღვას მიიჩნევენ კრიტიკად, ვიღაცეები კი ღვინის დახასიათებებშიც (ჟანრში, რომელსაც ძალიან ვიწრო და კონკრეტული ფუნქცია აქვს) უკიდურესად კრიტიკულ მიდგომას მოითხოვენ. ბლოგს, ისევე როგორც "ღვინის კლუბს" თავისი სტრატეგია აქვს, რომელიც ეტაპებისგან შედგება. ჩვენ არსად გვეჩქარება, ყველაფერს თავისი დრო აქვს :) კრიტიკის დოზებიც შესაბამისად, საჭიროების მიხედვით გაიზრდება. ამ ეტაპზე მართალი კრიტიკისთვის (და არა მოთქმისთვის ან ლანძღვისთვის) ნიადაგის მომზადება და ინფორმაციული თუ სხვ. პირობების შექმნა უფრო მნიშვნელოვანია.
ალეკო ცქიტიშვილი - 31 იანვარი, 2012 - 12:43
დიდი პატივისცემის მიუხედვად, გიორგის ვერ დავეთანხმები, რომ ალექსანდრეულს და მუჯურეთულს კახეთში არაფერი ესაქმება. ძალიან მკაცრად და კატეგორიულად არის ნათქვამი. გიორგის ტერმინი რომ გამოვიყენოთ, ჯიშები არც საკოლექციო ნაკვეთებში და არც თავიანთ პატარ-პატარა რეგიონებში არ უნდა დავაპატიმროთ. მათ ფართო ასპარეზი უნდა მივცეთ, რაც მათივე გადარჩენისთვის, დაცვისთვის და გამრავლებისთვის აუცილებელი და გადაუდებელი ღონისძიებაა. ისედაც, რაც არ უნდა წინააღმდეგი ვიყოთ, თუკი ქართული ჯიშებს არა მარტო თავიანთი რეგიონული ჩარჩოებიდან გასვლის, არამედ საერთაშორისო ჯიშებად ჩამოყალიბების პოტენციალი აქვთ, ამ პროცესს ვერავინ შეაფერხებს. მაგალითად, რქაწითელი და საფერავი უცხოეთშიც ბევრგან არის გაშენებული. მე თვითონ დამილევია უკრაინული ღვინო, რომლის კუპაჟშიც საფერავიც მონაწილეობდა. ისეთი ჯიშები, რომლებიც სხვა რეგიონებში ვერ გამოავლენენ საუკეთესო თვისებებს, ავტომატურად არ იქნება საინტერესო მეღვინეებისათვის. მაგალითად, ციცქასა და ცოლიკოურის კახეთში გაშენებას, სავარაუდოდ, არავითარი აზრი არ ექნება, მაგრამ იგივე ცოლიკოურისგან, რომელიც იმერული ჯიშია, ძალიან კარგი ღვინო დგება ლეჩხუმში (ტვიში), გურიაში და აჭარაში. "იმერული ღვინის კომპანიის" ღვინო "ალექსანდრეული/მუჯურეთული" "ხვანჭკარას" საერთოდ არ ჰგავს, მაგრამ ძალიან საინტერესო ღვინოა.
irakli - 31 იანვარი, 2012 - 12:15
ობამამ სააკაშვილთან ოვალურ კაბინეტში შეხვედრისას უსაფრთხოებისა და რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების განთავსების საკითხის განხილვის შემდეგ განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილა ქვევრის ღვინის სტრატეგიულ მნიშვნელობაზე ჩრდილო-ატლანტიკური ალიანსის მდგრადობის უზრუნველყოფის ასპექტით. ხაშლალაზე საუბრს თეთრი სახლის მიერ შედგენილი პროტოკოლი არ ითვალისწინებდა, თუმცა სპეციალურად ამ საკითხზე ვერა ქობალიას ქონდა შეხვედრები სახელმწიფო დეპარტამენტში :):):):):)
ხუმრობა იქით იყოს. ქვევრის ღვინო ძალიან კარგია,მაგრამ ეს სულ არ ნიშნავს, რომ სხვა სახის ტექნოლოგიის გამოყენება უნდა ამოვშანთოთ. ცოტა მეტი დემოკრატიულობა და არჩევანის თავისუფლებაა საჭირო ბატონებო. ახალ ენთუზისთებს ეგრე მკვეთრად კომბალს ნუ ჩასცხებთ თავში. გამორიცხულია, ძიებამ და ექპერიმენტმა თავისი შედეგი არ გამოიღოს.
მე პირადად უხეშ და ტლანქ საფერავს, კაბერნეთი დარბილებული საფერავი-კაბერნე მირჩენია და სულ არ ვთვლი, რომ ამით წინაპართა სულებს შევირაცხყოფ.
ერთი კი კარგია, ბლოგზე უკვე კრიტიკა იბეჭდება.
aisbergi - 30 იანვარი, 2012 - 12:37
ძალიან მოხარული ვარ ამ წიგნით. ჯერ-ჯერობით სამაგიდო წიგნად კი არა, გულის ჯიბის წიგნად მაქვს ქცეული. (იმედი მაქვს ამის გამო მავანნი მეც საბჭოთად და სტალინად არ მომიხსენიებენ)
aisbergi - 30 იანვარი, 2012 - 12:13
პირიქითაა ყველაფერი. მე მგონი სტატიის ავტორის მთელი მცდელობა სწორედ ის იყო; რომ მართლაც საბჭოთა, ძველი ხედვა(თუ სადმე რქაწითელი არ მოდის, მაშინ იქ გავაშენოთ უცხოური) უარყონ მავანთა და ურჩევს ქართველ გლეხს, მევენახეს გააშენოს-გაამრავლოს ოდესღაც იმ ადგილების მკვიდრი, აწ დავიწყება-გადაშენებამდე მისული ძველი ქართული ვაზის ჯიშები. "ღმერთმა არ მოშალოს საქართველოში ქართული ვაზისა და მართალი ღვინის მადლი"-ამინ.
ელიზბარ თალაკვაძე - 29 იანვარი, 2012 - 13:03
"დღეს ქართულ მევენახეობა–მეღვინეობას რაც აკლია, ესაა მართებული ხედვა, ერთიანი სტრატეგია და მზრუნველი ხელი".
ბატონო გიორგი, ქართული მეღვინეობის ისტორიის მშვენიერი მკვლევარი ბრძანდებით და ჩემი რჩევა იქნება სხვა საკითხებზე ნუ გადაერთვებით, ამხანაგ სტალინივით წერას ნუ დაიწყებთ.თქვენს სტატიაში სახეზეა ის, რისგანაც პირველ რიგში უნდა განთავისუფლდეს ქართული მეღვინეობაც და ზოგადად ქართული მენტალიტეტი - საკითხისადმი ინტენსიური, საბჭოთა მიდგომა. მიდგომა, როცა წინასწარ არის ცნობილი ყველა "შედეგი" და საქმიანობა, მეცნიერული კვლევა იქნება ეს თუ ბიზნეს საქმიანობა, ამ "შედეგების" მიღწევას ემსახურება.ჩემი აზრით საჭიროა ყველა მიმართულებას მიეცეს განვითარების საშუალება. განვითარება ექსტენსიური უნდა იყოს.
ჯერ მხოლოდ რამდენიმე "მფრინავი" მეღვინე (flying wine maker} ჩამოიყვანეს საქართველოში დa თქვენ უკვე მათ წინააღმდეგ ილაშქრებთ. თქვენ ფიქრობთ რომ ყველაფერი კარგად ვიცით და სხვისი გამოცდილება არ გვჭირდება? იქნებ პირიქით, მათ აქ დაფუძნებას უნდა შევუწყოთ ხელი?
რუსული ემბარგოს შემდეგ მარტო ქართული ღვინის ხარისხი კი არ გაიზარდა, თანამედროვე ქართულ მეღვინეობას ჩაეყარა საფუძველი. მეღვინე და აფერისტი ერთმანეთის სინონიმებად აღარ აღიქმება. რად უნდა ამას ბევრი კამათი, რომ რუსული ბაზარი ისევე დამღუპველია მეღვინეობისთვის, როგორც მარგებელია ეკონომიკისთვის.რაც შეეხება ღვინის შენახვას, ღვინოს ბოთლი ინახავს და არა მეღვინე.გაუგებარია თქვენი პრეტენზია -"მათ არ იცოდნენ ღვინის შენახვა, რადგან ეს მათ გეგმაში სულაც არ ჯდებოდა".
გაუგებარია რა დაგიშავათ უცხოურმა ჯიშებმა. რატომ ასხამთ ცივ წყალს ინ ენთუზიასტებს, რომლებიც უცხოურ ჯიშებს აშენებენ. მე მათ რიცხვს არ მივეკუთვნები, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ საინტერესო იქნებოდა, მაგალითად, ისეთი მოკლე ვეგეტაციის პერიოდის მქონე და ცნობილ ჯიშის, როგორიც შარდონეა, გაშენება რქაწითელისთვის გამოუსადეგარ გრილ რაიონებში.მოდით ნუ ვიტყვით- "რა საჭიროა „კახური კაბერნე“?" და ნუ დავაწესებთ ტაბუებს დარგში, რომელშიც ახლა გვიწევს ფეხის ადგმა. ბოლოსდაბოლოს სიმინდს კაბერნე არ სჯობია?
