კომენტარები

წარღვნის შემდეგ ღვინის კულტურა ნოედან მოყოლებული არსებობს და სალაპარაკო ენაც და ტრადიციებიც ერთი იყო საკმაოდ დიდხანს ყველასთვის. რა გასაკვირია, რომ სიტყვა "თამადა" ქართულშიც და სხვა ენებშიც ნოეს სალაპარაკო ენიდან შესულიყო. აგერ https://allwine.ge/ka/blog/tamadis-funqcia-bibliasi-da-sadregrzeloebis-t... ბიბლიურ ზირაქის წიგნში "სიბრძნე ზირაქისა" სუფრის თამადის ზნე და წესის შესახებ წერია. "თუ თამადად დაგსვეს, თავს ნუ აიმაღლებ, იყავი დანარჩენთა შორის, როგორც ერთი მათგანი. ჯერ მათზე იზრუნე, მერე დაჯექი. როცა ყველაფერს აღასრულებ, რაც გავალია, დაიკავე შენი ადგილი, რათა თანამეინახეებმა მოილხინონ და სუფრის გაძღოლისათვის გვირგვინი დაიმსახურო. თამადას დარბაისლური სიტყვა შეშვენის, სიტყვას ნუ გააგრძელებ, უდროო დროს ნუ ბრძნობ, რაც ლალის თვალია ოქროს ბეჭედში. სიმღერას ნუ ჩაახშობ, ხმატკბილი სიმღერა იგივეა ნადიმობისას, რაც ზურმუხტის თვალი ოქროს ბუდეში და საამო ჰანგი ღვინის სმისას", - ალბათ ამ სიბრძნეზე იყო დაფუძნებული ქართველი თამადის ზნე და წესი. ახალ აღთქმაში უფალმა იესო ქრისტემ წყალი ღვინოდ რომ აქცია, პირველი ღვინო ამადას მიართვეს და მოიწონა თამადამ ის ღვინო. ანუ სიტყვა "თამადა" თავისი მნიშვნელობით ახალ აღთქმაშიც და ძველ აღთქმაშიც ნახსენებია ნამდვილად ძალიან დიდი ხნის წინათ.

---