ilia - 3 თებერვალი, 2016 - 21:02
ამ სტატიას არასწორი სათაური აქვს. ამას ქვია არა ილია ჭავჭავაძის მარანი, როგორც თქვენ დაარქვით, არამედ თადეოზ გურამიშვილის მარანი. ირაკლი ღარიბაშვილის ლინკი რომ დადეთ იქ მართებულად უწერია ბატონ ირაკლის და აქ გადმოწერაში რა მოხდა რომ შეცვალეთ? ისტორიულ წყაროებში ამ ზეგლს ქვია თადეოზ გურამიშვილის მარანი და აქაც ასევე უნდა ეწეროს.
Lado Uzunashvili - 3 თებერვალი, 2016 - 06:12
თუ კი უნდა გერქვას ქართველი, აუცილებლად გიორგი უნდა იყო კაცი! და თუ უნდა გიყვარდეს შენი კუთხე გიორგი ნათენაძე უნდა იყო!!! გამრავლოს და გაგაძლიეროს ღმერთმა!!!
რომ არა შენისთანა ხალხის დაბადება ქართველთა წიაღში არ, ვიქნებოდით ჩვენ, არ იქნებოდა ჩვენი ვაზი და სამყაროც დაკარგავდა თავის კანონზომიერებას!
არაფერი არ კვდება! ყველაფერი დროებით იხევს უკან, რათა უკეთესი მოევლინოს სამყაროს!!!
გიო! გაგიმარჯოს!!! მიხარია შენი მეგობრობა!
ირაკლი - 2 თებერვალი, 2016 - 11:50
ხომ არ გეგულებათ სადმე ივანე ჯავახიშვილის "საქართველოს ეკონომიკური ისტორიის" ელექტრონული ვერსია?
http://acad.ge/index.php?run=product/product&id=21300
მადლობა
Anonymous - 2 თებერვალი, 2016 - 01:56
tsarmatebebi giorgi !!! tkvennairi shvilebi umravlos gmertma sakartvelos...
ნოდარ ლატიბშვილი - 1 თებერვალი, 2016 - 22:34
"ვერ წარმოიდგენთ, რა გრძნობაა, როდესაც ახალ ვაზს აღმოაჩენ. ეს ისეთივე დიდი გრძნობაა, როგორიც შვილის დაბადება."
ყველფერია ნათქვამი.
სასიამოვნოა ამ ყველაფრის წაკითხვაც კი, იმედია მეც შევძლებ ამის მეასედს თუნდაც.
Nana - 1 თებერვალი, 2016 - 17:38
წარმატებები, გიო! შენნარი ხალხზე და ისეთ საქმეებზე დგას ქვეყანა, შენ რომ აკეთებ!
Anonymous - 1 თებერვალი, 2016 - 13:02
წარმატებები გიო.
კარგი წასაკითხიც იყო და საინტერესოც. ქვეყნის ყველა გულშემატკივარს და პატრიოტს გაახარებს შენი საქმეები, შენი შემართება და შენი წარმატებული მომავალი, რომელიც აუცილებლად დადგება ასეთი თავდაუზოგავი და რაც მთავარია გულიანი შრომის შედეგად.
გფარავდეს და გწყალობდეს უფალი
Anonymo თემურ ღვინიანიძე - 30 იანვარი, 2016 - 19:26
ამ უკიდეგანო სამყაროში ქართველის ადამიანური არსებობა ძირი-თადად საკუთარი თავის ძიებით განისაზღვრებოდა. გასული საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედამდე მიკვლეული არ გვქონდა ვინ ვიყავით, ვინ ვართ და საითკენ მივდივართ. ან ვინ გვიბოძა ეს ღვთაებრივი მიწა და მასზე აღმოცენებული ვაზი, უფრო მეტიც, ღვთაებრივი ენა, ანბანი და დამწერლობა.
დიდი სოლომონ ბრძენი გვეუბნება: “ყოველივეს თავისი დრო აქვს და ყველაფერს თავისი ჟამი ამ ცისქვეშეთში” (ეკლესიასტე, 3.1). ჩვენ მიწიერთ, სწორედაც რომ კოსმოსი გვმართავს. შემთხვევით არც მეოცე საუკუნის მიწურული გვიხსენებია. მერწყულის ეპოქის შემოსვლა სულიერების არნახული იმპულსის შემომტანი გახდა ქართველის ცნობიერებაში.
Anonymo თემურ ღვინიანიძე - 30 იანვარი, 2016 - 19:13
მოგესალმები ბატონო მალხაზ,
ძალიან დიდ საქმეს აკეთებთ და შესანიშნავი მამულიშვილი ხართ!
ურწმუნო თომებს კი ვურჩევ, გულდასმით წაიკითხონ ლევან ფრუიძის, თეიმურაზ ღლონტის და ა.შ.სხვა უამრავი ნიჭიერი და ჭკვიანი ქართველების წიგნები და ბევრს დაიჯერებენ.
პატივისცემით თემურ ღვინიანიძე.
Anonymous - 28 იანვარი, 2016 - 10:50
20 წლით უხმარ ქვევრში ვაპირებ ჩაწურვას და აბა არ გავსანთლო? ერთი კარგი გამოცდილი მეღვინის რჩევა მჭირდება წამალივით.
