The World of Fine Wine-ზე გამოქვეყნდა ენდრიუ ჯეფორდის სტატია ხორვატიის დალმაციის რეგიონში შექმნილი ღვინოების შესახებ.
ღვინოს ხშირად აღწერენ, როგორც კულტურის, დროისა და მიწის ანარეკლს, მაგრამ იშვიათად თუ შევხვდებით მას „ეპიკურ“ კონტექსტში. და მაინც, არსებობს ღვინოები, რომლებიც ამ სიტყვას ამართლებს — არა იმიტომ, რომ დახვეწილი ან კლასიკურად ელეგანტურია, არამედ იმიტომ, რომ მასშტაბური, ემოციური და დაუვიწყარია.
ეპოსი, თავისი ბუნებით, უსასრულო თხრობაა, ამბავი, რომელიც დროში არ იკეტება და თაობიდან თაობას გადაეცემა. სწორედ ასეთი გამოცდილებაა ზოგიერთი ღვინოც: არა ერთი კონკრეტული ბოთლი, არამედ უწყვეტი ისტორია, რომელიც ვენახში იწყება და ყოველ ახალ მოსავალთან ერთად გრძელდება. ამ გაგებით, დიდი ღვინოები უფრო ჰგავს ეპიკურ ნარატივს, ვიდრე სრულყოფილ, დასრულებულ ფორმას.
ამ იდეის შესანიშნავი მაგალითია ხორვატიის დალმაციის რეგიონში, პელეშაცის ნახევარკუნძულზე შექმნილი Dingač. ეს ადგილი თავად ჰგავს ეპიკურ დეკორაციას — ციცაბო, ქარიანი ფერდობები, კარსტული ქვა და ზღვისკენ გახსნილი უსასრულო სივრცე. აქ ვენახი არ არის უბრალოდ მიწის ნაკვეთი, ის არის ბუნებასთან ბრძოლის სიმბოლო, შრომა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში გრძელდებოდა. ადრე ყურძენს ვირებით ატარებდნენ მთის რთულ ბილიკებზე, რაც თითქოს მითოლოგიურ ძალისხმევას ჰგავდა. მხოლოდ გვირაბის აშენების შემდეგ გახდა ეს გზა შედარებით მარტივი, თუმცა თავად გარემო ისევ მკაცრი და დაუნდობელია.
ამ პირობებში დაბადებული ღვინოც შესაბამისია: ძლიერი, ინტენსიური და დაუმორჩილებელი. Plavac Mali-ის ჯიში აქ მაქსიმალურ სიმწიფეს აღწევს, რაც ღვინოს მაღალ ალკოჰოლსა და სიღრმეს აძლევს. მისი არომატი მდიდარია, თითქმის სენსუალური — მწიფე ხილი, ჩირის ტონები და სიღრმეში დაფარული მიწის ნიუანსები. ეს არ არის ღვინო, რომელიც კლასიკურ „სრულყოფილებას“ ეძებს, პირიქით, ის ემოციაზეა აგებული.
მისი სტრუქტურაც განსხვავებულია: მჟავიანობა ნაკლებად დომინანტურია, ხოლო ტანინები ქმნის საფუძველს, რომელიც ამ მასშტაბურ ხასიათს ამყარებს. შედეგად ვიღებთ ღვინოს, რომელიც არ ცდილობს იყოს ფაქიზი, ის გიპყრობს და გითრევს თავის სამყაროში.
ამგვარად, „ეპიკური ღვინო“ შეიძლება სწორედ ასე გავიგოთ: როგორც გამოცდილება, რომელიც სცდება ტექნიკურ სრულყოფილებას და ემოციურ ზემოქმედებაზე გადადის. ის შეიძლება იყოს მძაფრი, ხანდახან გადაჭარბებულიც კი, მაგრამ სწორედ ამ სიჭარბეშია მისი ხიბლი.
© ღვინის კლუბი/vinoge.com