Home
ქართული | English
სექტემბერი 2019
ორშსამოთხხუთპარშაბკვი
2627282930311
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30123456

მულტიმედია

კომენტარები

იმერეთი – 2011–2017 წლების მოსავლების მიმოხილვა

მალხაზ ხარბედია

გასულ წელს “ქართული ღვინის გზამკვლევის” მე–5 გამოცემა გამოვიდა, სადაც წლების მანძილზე (2011 წლიდან მოყოლებული) საქართველოს ღვინის ყველა რეგიონის მოსავლის წლების მონაცემები ქვეყნდებოდა. ამ დროის მანძილზე უკვე 7 წლის მასალა დაგროვდა და გადავწყვიტეთ ცალკ–ცალკე რეგიონებად დაგვეყო ეს ტექსტები და ისე მიგვეწოდებინა მკითხველისთვის. ვფიქრობ, ღვინის მოყვარულებისთვის საინტერესო უნდა იყოს ინფორმაცია, რომელიც კიდევ უფრო შეავსებს კონკრეტული წლის ღვინოების შესახებ ცოდნას. ამჯერად, იმერეთით ვაგრძელებთ, გადაავლეთ თვალი ბოლო 7 წლის მოსავლებს, გამოარჩიეთ საუკეთესო წლები და გაიხსენეთ საყვარელი ღვინოები ან მოიძიეთ თქვენთვის მნიშვნელოვანი წლის ღვინოები.

ეს მონაცემები წლების მანძილზე 50–მდე ქართველი მევენახის, მეღვინისა და ექსპერტების მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე მზადდება. გარდა ამისა ვსარგებლობდი ოფიციალური მონაცემებითაც (გარემოს ეროვნული სააგენტოს აგრომეტეოროლოგიური ბიულეტენი და სხვ.).

2011

ამ წლით იმერლები ძალიან კმაყოფილები უნდა ყოფილიყვნენ. წინა, რამდენიმე პრობლემური წლის შემდეგ იდეალური მოსავალი მოვიდა იმერეთში. ზამთარი ზომიერად ცივი იყო, უხვი ნალექებით. გაზაფხულის დასაწყისიც ცივი და ნალექიანი იყო, აპრილ–მაისში კარგად დათბა და ვეგეტაციამაც შესანიშნავად ჩაიარა, ზაფხულიც მშრალი იყო, დაავადებები არ გავრცელებულა, ცხელმა აგვისტომ და ზომიერმა სექტემბერმა კი საბოლოო კონდიციამდე მიიყვანა ყურძენი. ოქტომბრის შუა რიცხვებში იმერეთში უკვე აქტიური რთველი მიმდინარეობდა.

მაღალი შაქრიანობის გამო ბევრგან (მაგ. სვირში, ობჩაში და სხვ.) უჩვეულოდ ძლიერი თეთრი ღვინოები დადგა (13,5%), ხოლო მათ, ვინაც ოცხანური საფერე პირველ თოვლამდე არ დაკრიფეს, ძალზე ღრმა და ძლიერი წითელი ღვინოები გამოუვიდათ. 

2012 

ხანგრძლივი ზამთრისა და ცივი გაზაფხულის გამო ვეგეტაცია გვიან დაიწყო, თუმცა ძალიან სწრაფად განვითარდა, ზაფხულის პირველი ნახევარი გრილი იყო, აგვისტო კი ბოლო ათწლეულების მანძილზე ყველაზე ცხელი გამოდგა, რის გამოც იმერეთშიც ერთიორი კვირით ადრე დაიწყო რთველი.

2013

ზამთარმა თოვლის გარეშე ჩაიარა, გაზაფხულზე ერთიანად დათბა და ვაზი ჩვეულებრივთან შედარებით ორი კვირით ადრე გამოვიდა. კარგად ჩაიარა ყვავილობის წინა, ყვავილობის და ყვავილობის შემდგომმა პერიოდებმა. ამ დროს წვიმა საერთოდ არ ყოფილა. ივნის-ივლისში კარგად განვითარდა ყლორტიც და ნაყოფიც. უჩვეულოდ წვიმიანმა აგვისტომ საკმაოდ დიდი საფრთხე შეუქმნა ვენახს, მაგრამ როგორც ჩანს, წინა თვეების სიჯანსაღემ თავისი ქნა და ყურძენი ძლიერ არ დაზიანდა, მხოლოდ აქაიქ, წვიმებისაგან წვენით გადავსებული მარცვალი დაიწვა მზისგან. რთველი 2-3 კვირით ადრე დაიწყეს იმერეთში, რაც ნაწილობრივ შარშანდელმა ნაადრევმა რთველმაც გამოიწვია. სექტემბრის 20 რიცხვისთვის ზესტაფონის და ბაღდათის რაიონის სოფლებში შაქრიანობამ კრახუნაზე 23-ს, ციცქა-ცოლიკოურზე კი 22-ს მიაღწია. წლევანდელი წელი იმერეთში შარშანდელზე უხვმოსავლიანი იყო და ხარისხითაც უკეთესი. ოცხანური საფერე ტრადიციულად, გაცილებით გვიან, ოქტომბრის ბოლოს-ნოემბერში დაიკრიფა.

2014

თბილი ზამთარი იყო, გაზაფხულის დასაწყისში კიდევ უფრო დათბა, რის გამოც კვირტი ადრე გამოვიდა. სამწუხაროდ, მარტის ბოლოს ერთი ღამე მოყინა (–3°C) და ბევრგან კვირტიც დააზიანა. ზოგიერთ სოფელში მოსავალი მთლიანად დაკარგეს ამის გამო, თუმცა ბევრგან ხელახალი კვირტი გამოვიდა და მოგვიანებით შედარებით ნორმალურადაც დაისხა ვაზმა. სამწუხაროდ, მოსალოდნელი რაოდენობა არსად მოსულა. მოსავალი თითქმის ყველგან განახევრდა. მარცვლის გამონასკვის პერიოდს გადაუღებელი წვიმები დაერთო, რამაც კიდევ უფრო მეტი პრობლემა შექმნა. მევენახეები შეწამვლასაც კი ვერ ახერხებდნენ ამინდის გამო. შესაბამისად, ძალიან დაზარალდა ციცქა და ოცხანური საფერე, განვითარდა ჭრაქი, რომელსაც მხოლოდ ცოლიკოურმა გაუძლო. გვალვამ იმერეთის კლიმატური და ნიადაგური პირობებიდან გამომდინარე, შედარებით ნაკლები უარყოფითი გავლენა მოახდინა ვენახზე, თუმცა ამ დროისთვის მოსავალი უკვე საკმაოდ იყო შემცირებული. რთველი 2014 წელსაც, ისევე, როგორც 2012–2013 წლებში, ადრე დაიწყო, დაახლოებით, 15–20 სექტემბერს.

2015

ზამთარი თბილი იყო, უთოვლო. ვეგეტაციაც, შესაბამისად, ადრე დაიწყო. გაზაფხული ნალექიანი, ზაფხული კი ზომიერად ნალექიანი და ცხელი იყო. ივლისის დასაწყისში ზოგგან ახალი მტევანიც დაზიანდა სიცხისგან. სხვა მხრივ, მტევანი კარგად ყალიბდებოდა, თუმცა შემოდგომა გამოდგა უჩვეულოდ ცხელი და მწიფობაში ადრე შევიდა თეთრი ჯიშები (ცოლიკოური, ციცქა, კრახუნა). ადრე დამწიფდა ოცხანური საფერეც. ზოგიერთის აზრით, არათანაბარი მოსავალი იყო უცნაური ზაფხულითა და კიდევ უფრო უცნაური შემოდგომით, თუმცა ერთ რამეზე ყველა თანხმდება, წელს იმერეთში ძალზე საინტერესო ღვინოები დადგა და დუღილის პროცესიც შესანიშნავად წარიმართა.

2016

შეიძლება ითქვას, რთულად ჩაიარა ამ წელმა. ზამთარი თბილი და მცირენალექიანი იყო. სამაგიეროდ გაზაფხულზე წამოთოვა. წვიმიანი ამინდისა და დაბალი ტემპერატურის გამო ვენახი გვიან გამოვიდა. თერჯოლის რაიონში მაისის მეორე ნახევარში, ტემპერატურის მატებასთან ერთად და მაღალი ტენიანობის ფონზე, ჭრაქი გავრცელდა. ზოგმა მოახერხა დაავადების ლოკალიზება, ზოგან კი საგრძნობლად დააზიანა ჯერ კიდევ ყვავილობაში მყოფი ვენახები. ყველა ჯიში დაზიანდა. ტრადიციულად, უკეთ გაუმკლავდა გავრცელებულ დაავადებებს ცოლიკოური. შედარებით ნალექიანი გამოდგა ზაფხულიც, რამაც ჭრაქთან ერთად ანთრაქნოზის გავრცელებაც გამოიწვია. შემოდგომაზე საკმაოდ მაღალი ტემპერატურა იყო, ამან კი ხელი შეუწყო ყურძნის ადრე დამწიფებას. გრილი იყო სექტემბრის მეორე ნახევარი, თუმცა ოქტომბრის დასაწყისში წვიმები დაიწყო და საგრძნობლად გააჭიანურა რთველი. ჭრაქი, ნაცარი და ყურძნის ჭია გაჩნდა ზესტაფონის და ბაღდათის რაიონებეშიც, ზოგიერთმა მევენახემ მარცვალ–მარცვალ გადაარჩია მოსავალი.

2017

ზომიერი, საკმაოდ ცივი ზამთარი იყო, თოვლიანი. გაზაფხულზე რამდენიმეგან მოყინა ვენახები, ძირითადად მდინარეებისა და ღელის პირებზე. ამას დაერთო ტრადიციული ხშირი წვიმები, თუმცა კვირტი მაინც კარგად გამოვიდა, განსაკუთრებით ცოლიკოურზე. ყვავილობის ეტაპზე ცოტათი გაუჭირდა ციცქას. ყვავილობის შემდგომ სოკოვან დაავადებებს საგრძნობლად არ დაუზარალებია ვაზი. ზაფხულის პირველი ნახევარი ზომიერი იყო, რბილი, თუმცა აგვისტო გვალვიანი გამოდგა და ის ვენახები, სადაც შედარებით მსუბუქი ნიადაგებია, სიცხემ შეაწუხა. მძიმე, თიხნარ ნიადაგებზე უკეთესი მდგომარეობა იყო. სიმწიფის პერიოდში პერიოდულმა წვიმებმა ცოტათი დააბალანსა სიცხის კვალი. საბოლოო ჯამში იმერეთში სასურველი შაქრიანობა და მჟავიანობა მიიღეს თეთრი ვაზის ჯიშებისთვის. სექტემბრის ბოლოს კრახუნა უკვე დამწიფებული იყო ზესტაფონის და ბაღდათის ზოგიერთ სოფელში. ცოტათი მოგვიანებით დამწიფდა ცოლიკოური, შემდეგ კი ციცქა. ოცხანური საფერეც საკმაოდ ადრე შევიდა სიმწიფეში. ოცხანურის რთველი ნოემბრამდე დაიწყეს მევენახეებმა, ოქტომბრის ბოლოსკენ. მთლიანობაში იმერეთში კარგი მოსავალი იყო, მართალია დუღილი ცოტათი გაჭიანურდა (1-2 თვე, ზოგან იანვრის შუა რიცხვებამდეც), თუმცა საბოლოო ჯამში მევენახეები კმაყოფილები იყვნენ შედეგით.

© ქართული ღვინის გზამკვლევი, საქართველოს ღვინის კლუბი, ღვინის ეროვნული სააგენტო, ღვინის საინფორმაციო ცენტრი

თქვენი კომენტარი

თქვენი ელ-ფოსტა არ გამოქვეყნდება
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • No HTML tags allowed

More information about formatting options

საქართველოს ღვინის რუკა
თქვენ შეგიძლიათ დაეხმაროთ ჩვენს ბლოგს "PayPal"-ის საშუალებით.